نقش عوامل کربورساز
Nov 13, 2025
در ریخته گری، به ویژه چدن و فولاد ریخته گری، الزامات کربن برای ریخته گری وجود دارد. همان طور که از نامش مشخص است، مواد کربنی، میزان کربن موجود در آهن مذاب را افزایش می دهند. به عنوان مثال، در ذوب، هزینه های معمول کوره شامل آهن خام، ضایعات فولاد و مواد بازیافتی است. آهن خام دارای کربن بالایی است، اما قیمت خرید آن نسبتاً بالاتر از آهن قراضه است. بنابراین افزایش مقدار ضایعات فولادی و کاهش میزان آهن خام به همراه افزودن مواد کربورکننده می تواند به کاهش هزینه های ریخته گری کمک کند.
مواد کربورساز نه تنها اتلاف کربن را در طول فولادسازی جبران میکنند، و از محتوای کربن مورد نیاز برای گریدهای خاص فولاد اطمینان میدهند، بلکه میتوانند برای تنظیمات بعد از کوره{0}} نیز استفاده شوند. به عنوان یک ماده خام حیاتی برای ذوب آهن مذاب در کوره های القایی، کیفیت و استفاده از عوامل کربورکننده به طور مستقیم بر وضعیت آهن مذاب تأثیر می گذارد.
افزودن درجات خاصی از عوامل کربورکننده به ملاقهها پس از حذف سرباره و عملیات گاززدایی میتواند محتوای کربن در ملاقه را تنظیم کند و به هدف چند درجه در یک ملاقه دست یابد. مواد مورد استفاده در مواد کربورساز عمدتاً شامل گرافیت، گرافیت{1}مواد مانند، بلوک های الکترود، کک و کاربید سیلیکون است. بلوکهای الکترود معمولی و کربنسازهای کاربید سیلیکون دارای مزایای محتوای کربن بالا و مقاومت در برابر اکسیداسیون قوی هستند، اما فرآیند تولید نسبتاً پیچیده است و هزینه آن بالا است. استفاده از پودر کک و گرافیت بهعنوان مواد کربندهنده، هزینه تولید پایینتری نسبت به موادی مانند بلوکهای الکترود دارد، اما محتوای خاکستر و گوگرد زیاد و محتوای کربن کم است و در نتیجه اثر کربنسازی ضعیفی دارد.
