آیا افزایش دهنده کربن به دسته کک تعلق دارد؟

در حالی که افزایش دهنده های کربن و کک هر دو مواد کربنی هستند، اما اساساً از نظر منبع، پردازش و کاربرد متفاوت هستند:

1. تفاوت های تعریف

- کک: از طریق تقطیر خشک زغال سنگ در دمای بالا (بالاتر از 1000 درجه) تولید می‌شود که عمدتاً در آهن‌سازی کوره بلند استفاده می‌شود. معمولاً حاوی 85 تا 90 درصد کربن است و دارای گوگرد و خاکستر بالایی است.

- افزایش دهنده کربن: ماده ای که به طور خاص برای تکمیل کربن تولید می شود. دارای محتوای کربن ثابت بیشتر یا مساوی 90٪ (برخی محصولات با کیفیت بالا می‌توانند به بیش از 98٪ برسد)، محتوای گوگرد کمتر از 0.5٪، و محتوای خاکستر کمتر یا مساوی 1٪ است. مواد اولیه رایج عبارتند از: کک نفتی، گرافیت یا کک زمین.

2. طبقه بندی

افزایش‌دهنده‌های کربن به دسته کک تعلق ندارند، اما برخی از کک‌ها پس از پردازش بیشتر (مانند کلسینه کردن و گوگردزدایی)، می‌توانند به عنوان افزایش‌دهنده کربن پایین- استفاده شوند. با توجه به "استاندارد شارژرهای کربن برای ریخته گری" (JB/T 9225-2013)، شارژرهای کربنی بر اساس مواد اولیه به شرح زیر طبقه بندی می شوند:

مبتنی بر - کک نفتی- (بیش از 60 درصد از بازار را به خود اختصاص داده است)

مبتنی بر - گرافیت

مبتنی بر - گرافیت طبیعی- (هزینه پایین اما نوسانات زیاد در محتوای گوگرد)